ىه زمانى ىه كسى ىا ىه خىالى مدام تو ذهنم چرخ مىزد و من رو مىبرد هر جا دلش مىخواست .پرم كرده بود . پر پر . دىگه جا واسه هىچ چىز نبود. هىچ چىزو هىچ كس و وقتى كه نبود اؤ ىه چىزى كم داشتم انگار ىا نه اصلا دىگه هىچ چى نداشم وقتى نبود چه سخته لحظاتى كه آدم هىچ چى نداره و خالىه.ولى باز مىاومد .تنهام نمىگذاشت واسه ىه مدت طولانى چون شاىد مدونست كه اگه بره من مىشم ىه آدم هىچ چى .ىه آدم كه از اىن ور اون ورش پىداست چون هىچ نىست نمىدونم چى شد كه كم كم كمرنگ شدو كمرنگتر مل باز تو خواب بهم سر مىزد هرشب ىه چتد سالى گذشت تا دىگه خوابم هم خالى شد از اون . حالا من خالىم ىه دىوونه خالى از همه چىز ىا شاىد هم دىگه نىستم من و اىنها مهش خىاله . نه انگار كه واقعا نىستم من .

سال نو شد و من نه همون دىوونه قدىمى موندم. خدا به خىر كنه اىن سال نوى مسخره رو.