اى اهورا مزدا

اگر دانا و توانایی كه پىرو را ستى است

و بدرستى زندگى مىكند

بر پاىه ىآیین اىزدى و ىا از راه مهر

دروندى را كه از او ىارى مى جوىد

به گرمىبپذىرد

با خرد خود مىتواند

او را از گمراهى و تباهى و گزند برهاند

و به خود شناسى برساند.

اما اگر آن توانا

به آن كسى كه براى ىارى به سوى او آمده است

ىارى نكند

اوخود به دام دروند فرىبكار خواهد افتاد

زىرا بر پاىه ى آىىن دىن

كه اهورا مزدا از آغاز بر نهاده است

كسى كه براى دروند بهترىن را بخواهد

خود دروند است

وآنكه راستان را ارجمند بدارد

از راستان است.



اى مزدا

هنگامى كه دروند آماده ى آزار من است

جز فروغ تو و اندىشه ى به تو

چه كسىپناه من خواهد بود؟

اى اهورا

از اىن دو فروزه ى روشناىى و داناىى است كه

آىىن راستى به كار بسته مى شود

پس نهاده و ىابش مرا از اىن آكاه ساز.